• nie spełniania warunków niezbędnych do posiadania statusu bezrobotnego,
  
• rezygnacji osoby ze statusu bezrobotnego;
  
• nie stawienia się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomienia w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy;
  
• nie stawienia się w nowym urzędzie pracy w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania;
  
• otrzymania pożyczki z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub instytucji z udziałem środków publicznych na podjęcie działalności pozarolniczej lub rolniczej;
  
• otrzymania jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej;
  
• otrzymania jednorazowo środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub instytucji z udziałem środków publicznych na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej lub na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej;
  
• rozpoczęcia indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego lub podpisania kontraktu socjalnego,
  
• nieuzasadnionej odmowy przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej formy pomocy określonej w ustawie, lub odmowy poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym. Pozbawienie statusu następuje na okres:

       - 120 dni w przypadku pierwszej odmowy,

       - 180 dni w przypadku drugiej odmowy,

       - 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy,

• przerwania z własnej winy stażu, szkolenia, prac społecznie użytecznych lub innej formy pomocy określonej w ustawie. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres wyżej wskazany,
  
• po skierowaniu nie podjął szkolenia, przygotowania zawodowego dorosłych, stażu, wykonywania prac społecznie użytecznych lub innej formy pomocy określonej w ustawie. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres wyżej wskazany,
  
• pozostaje niezdolny do pracy wskutek choroby lub przebywania w zamkniętym ośrodku odwykowym przez nieprzerwany okres 90 dni (za okres nieprzerwany uważa się również okresy niezdolności do pracy w sytuacji, gdy każda kolejna przerwa między okresami niezdolności do pracy wynosi mniej niż 30 dni kalendarzowych). Pozbawienie statusu następuje z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu 90-dniowego.
  
• nie przedstawił zaświadczenia lekarskiego (na odpowiednim druku) o niezdolności do pracy wskutek choroby,
  
• z własnej winy przerwał program przygotowania zawodowego dorosłych, nie przystąpił do egzaminu kwalifikacyjnego, czeladniczego lub sprawdzającego,